To, czego nie widać | Pinakoteka  Małgorzata Radomska, Gdańsk 2025

W centrum twórczości Dzwonkowskiej znajduje się natura – w najnowszym cyklu autorka skupia się na suchych roślinach, które stają się nie tylko tematem wizualnym, ale również nośnikiem znaczeń. Ich ulotne piękno i kruchość służą jako metafora życia, a zarazem symbol nieuchronnego przemijania. Obrazy wyróżniają się nietypową perspektywą: bliskie kadry sprawiają, że delikatne źdźbła traw czy łodygi przestają pełnić funkcję tła i stają się głównymi bohaterami kompozycji.

Kolorystyka dzieł to gra kontrastów – stonowane brązy i szarości zostają przełamane żywszymi, zaskakującymi akcentami barwnymi. Artystka swobodnie porusza się na granicy realizmu i abstrakcji, gdzie równie ważne jak forma figuratywna staje się linia, faktura i rytm. W niektórych obrazach pośród traw pojawia się subtelna, ludzka sylwetka – obecna nie po to, by dominować, ale by podkreślić potęgę i monumentalność przyrody. Człowiek – choć obecny – staje się raczej punktem odniesienia niż centralną postacią.